UITVALSPASSEN MET EIGEN LICHAAMSGEWICHT

Uitvalspassen met eigen lichaamsgewicht – correcte uitvoering, techniek & ademhaling

De trainingsvideo wordt momenteel gemaakt en is binnenkort beschikbaar.

Uitvalspassen met eigen lichaamsgewicht – correcte uitvoering, techniek en ademhaling voor been- en bilspiertraining – Drachensang Academy Nederland

Uitvalspassen met eigen lichaamsgewicht behoren tot de fundamentele oefeningen voor de been- en bilspieren waarbij de nadruk op één been ligt. Bij de klassieke variant wordt vanuit een rechtopstaande positie een gecontroleerde stap naar voren gezet. Vervolgens wordt het lichaam door beide knie- en heupgewrichten te buigen omlaag gebracht en door een actieve strekbeweging weer naar de uitgangspositie teruggebracht.

De nadruk ligt vooral op de vierhoofdige dijbeenspier (Musculus quadriceps femoris) en de grote bilspier (Musculus gluteus maximus). Andere spieren ondersteunen de beweging en stabiliseren de heupen, het bekken, de kniegewrichten en de romp.

Omdat de benen tijdens een uitvalspas verschillende taken vervullen, stelt de oefening extra eisen aan het evenwicht, de coördinatie en de eenzijdige krachtontwikkeling. De voorste voet draagt een belangrijk deel van de belasting, terwijl het achterste been de beweging en stabilisatie ondersteunt.

Uitvalspassen met eigen lichaamsgewicht kunnen zonder extra trainingsapparatuur worden uitgevoerd. Ze zijn bijzonder geschikt om een gecontroleerde beweging met de nadruk op één been aan te leren en kunnen aan verschillende trainingsniveaus worden aangepast.

Afhankelijk van de trainingsopzet kunnen uitvalspassen worden gebruikt voor spieropbouw, krachtontwikkeling of krachtuithoudingsvermogen. Belangrijk zijn een passende staplengte, een stabiele beenstand en een gecontroleerde beweging zonder overmatige zwaaikracht of verlies van evenwicht.

--------------------

VIDEO: UITVALSPASSEN MET EIGEN LICHAAMSGEWICHT

De trainingsvideo wordt momenteel gemaakt en is binnenkort beschikbaar. Zodra de video klaar is, toont deze het basisbewegingspatroon van klassieke voorwaartse uitvalspassen zonder extra gewichten.

Let vooral op de uitgangspositie, de gecontroleerde staplengte, een stabiele voetstand, het buigen van beide kniegewrichten en het veilig terugkeren naar een rechtopstaande positie.

In de video worden de volgende onderdelen behandeld:

- correcte uitgangspositie in rechtopstaande houding
- stabiele romp- en bekkenhouding
- gecontroleerde stap naar voren
- geschikte staplengte en voetpositie
- gecontroleerde buiging van de voorste en achterste knie
- stabiele geleiding van de voorste knie
- gecontroleerd laten zakken van het lichaam
- individueel geschikte onderste uitvalspaspositie
- krachtig maar gecontroleerd terugduwen naar de uitgangspositie
- gelijkmatig afwisselen van beide benen
- correcte ademhaling tijdens de beweging

--------------------

GETRAINDE SPIERGROEPEN

Voornamelijk getraind:

- vierhoofdige dijbeenspier (Musculus quadriceps femoris)
- grote bilspier (Musculus gluteus maximus)
- grote adductor (Musculus adductor magnus), met name bij de heupstrekking

Vierhoofdige dijbeenspier (Musculus quadriceps femoris):

De quadriceps bevindt zich aan de voorzijde van het bovenbeen en bestaat uit vier spierdelen. De belangrijkste functie tijdens een uitvalspas is het controleren van de kniebuiging en het vervolgens strekken van het kniegewricht.

Tijdens het zakken werken de spieren aan de voorzijde van het bovenbeen tegen de zwaartekracht en controleren ze de toenemende kniebuiging. Bij het omhoogduwen vanuit de onderste positie ondersteunen ze de actieve strekking van de voorste knie.

Ook de spieren van het achterste been kunnen, afhankelijk van de uitvoering, bijdragen aan de stabilisatie en beweging.

Grote bilspier (Musculus gluteus maximus):

De gluteus maximus is een van de belangrijkste spieren voor het strekken van het heupgewricht. Tijdens de uitvalspas helpt deze spier vooral om het lichaam vanuit de verlaagde positie weer op te richten en terug te brengen naar de uitgangspositie.

De spierbelasting hangt onder andere af van de staplengte, de heupbuiging, de lichaamshouding en de individuele bewegingsuitvoering.

Grote adductor (Musculus adductor magnus):

De grote adductor behoort tot de spieren aan de binnenzijde van het bovenbeen. Bepaalde spierdelen ondersteunen de strekking van het heupgewricht en kunnen daarom bij de opwaartse beweging betrokken zijn.

Ondersteunend en stabiliserend betrokken:

- achterste bovenbeenspieren voor ondersteuning en stabilisatie van heup en knie
- middelste bilspier (Musculus gluteus medius) voor zijwaartse stabilisatie van het bekken
- kleine bilspier (Musculus gluteus minimus) ter ondersteuning van de heupstabiliteit
- kuitspieren voor controle van de enkelgewrichten
- buikspieren voor stabilisatie van de romp
- rugstrekkers voor houdingscontrole
- voetspieren voor een stabiele stand

Bijzonderheid van de uitvoering met de nadruk op één been:

Bij uitvalspassen neemt het voorste been een belangrijk deel van de beweging en belasting op zich. Het achterste been blijft echter actief betrokken en ondersteunt de stabilisatie en het terugkeren naar de uitgangspositie.

Door beide zijden afwisselend te trainen, kunnen kracht, coördinatie en bewegingscontrole van de onderste ledematen gericht worden ontwikkeld.

Omdat er geen extra gewichten worden gebruikt, ontstaat de externe trainingsweerstand voornamelijk door het eigen lichaamsgewicht. De daadwerkelijke belasting hangt af van de individuele bewegingsuitvoering en het trainingsniveau.

--------------------

UITGANGSPOSITIE

Ga op een vlakke, slipvaste ondergrond staan. Plaats de voeten ongeveer op heupbreedte en laat ze in een natuurlijke, overwegend naar voren gerichte positie wijzen.

Verdeel het lichaamsgewicht gelijkmatig over beide benen. De knieën zijn grotendeels gestrekt zonder ze geforceerd door te drukken.

Houd het bovenlichaam rechtop en de wervelkolom zo veel mogelijk in haar natuurlijke uitlijning. De blik kan naar voren of iets naar beneden gericht zijn, zodat het hoofd een ontspannen verlengstuk van de wervelkolom vormt.

Span de buikspieren licht aan en houd het bekken in een gecontroleerde positie. Vermijd een overmatige holle rug of het sterk naar voren duwen van de borstkas.

De armen kunnen langs het lichaam hangen, voor de borst worden gehouden of op natuurlijke wijze meebewegen om het evenwicht te ondersteunen.

Zorg ervoor dat er vóór je voldoende ruimte is om een gecontroleerde stap naar voren te zetten.

Kies een staplengte waarbij beide benen veilig kunnen worden geplaatst en de voorste knie en heup zonder pijn kunnen buigen.

De voeten moeten tijdens de uitvalspas niet op één smalle lijn staan. Een kleine zijwaartse afstand tussen de voeten kan de stabiliteit verbeteren.

Begin de oefening langzaam om de staplengte en het evenwicht veilig te controleren.

--------------------

BEWEGINGSUITVOERING

1. Een gecontroleerde stap naar voren zetten

Til één voet gecontroleerd van de grond en zet deze met een voldoende grote stap naar voren neer.

Plaats de voorste voet zo stabiel mogelijk op de grond. Zorg ervoor dat de voetzool tijdens de daaropvolgende neerwaartse beweging veilig kan worden belast.

Het achterste been blijft contact houden met de grond, waarbij de hiel van de achterste voet overeenkomstig de beweging omhoogkomt. De achterste voet steunt voornamelijk op de voorvoet.

Houd het bovenlichaam zo veel mogelijk rechtop en stabiel. Afhankelijk van de lichaamsverhoudingen en uitvoering kan een lichte natuurlijke voorwaartse helling optreden.

Vermijd dat je ongecontroleerd naar voren in de stap valt. Plaats de voet bewust neer en begin pas daarna met de gecontroleerde neerwaartse beweging.

Houd voldoende zijwaartse afstand tussen de voeten om het evenwicht te bewaren. Een te smalle stapbreedte kan de stabiliteit bemoeilijken.

--------------------

2. Het lichaam laten zakken naar de onderste uitvalspaspositie

Buig beide kniegewrichten en laat het lichaam gecontroleerd naar beneden zakken. Tegelijkertijd verandert de stand van de heupgewrichten overeenkomstig de stapstand.

De voorste knie beweegt langs een natuurlijke baan in de richting van de tenen. De knie mag voorbij de tenen bewegen wanneer dit gecontroleerd en zonder klachten mogelijk is.

De achterste knie beweegt in de richting van de grond zonder er ongecontroleerd op neer te komen.

Houd de voorste voetzool zo veel mogelijk volledig op de grond. Vermijd dat de voorste hiel duidelijk omhoogkomt of dat de voetboog ongecontroleerd inzakt.

De rompspieren blijven aangespannen en ondersteunen de controle over het bovenlichaam en bekken.

Laat het lichaam zo ver zakken als je mobiliteit, kracht en stabiliteit toelaten. De achterste knie hoeft de grond niet te raken.

In een diepe uitvalspaspositie kan de voorste knie sterk gebogen zijn. De exacte gewrichtsstand hangt af van de staplengte en je individuele lichaamsverhoudingen.

Let erop dat de voorste knie niet plotseling sterk naar binnen beweegt en dat het bekken zo gecontroleerd mogelijk uitgelijnd blijft.

Houd de onderste positie indien nodig kort vast zonder de lichaamsspanning te verliezen.

--------------------

3. Het lichaam gecontroleerd omhoogduwen

Duw jezelf vanuit de onderste uitvalspaspositie gecontroleerd omhoog. Daarbij strekken vooral het voorste knie- en heupgewricht zich.

De quadriceps ondersteunt de kniestrekking, terwijl de grote bilspier en andere heupstrekkers bijdragen aan de opwaartse beweging.

Houd de voorste voet stabiel op de grond en vermijd dat het gewicht ongecontroleerd naar de tenen verschuift.

Het achterste been ondersteunt de beweging en het evenwicht. De precieze verdeling van de belasting over beide benen hangt af van de uitvoering.

Breng het bovenlichaam gecontroleerd omhoog zonder de rug schokkerig te overstrekken.

Let erop dat de voorste knie zo veel mogelijk haar natuurlijke bewegingsbaan volgt en niet plotseling naar binnen knikt.

Vermijd dat je het lichaam door sterke zwaaikracht of ongecontroleerd afzetten naar achteren beweegt.

--------------------

4. Terugkeren naar de uitgangspositie

Duw jezelf gecontroleerd via het voorste been terug en breng de voorste voet weer naast de achterste voet.

Kom volledig rechtop en plaats beide voeten weer ongeveer op heupbreedte naast elkaar.

Houd de rompspanning tijdens het terugkeren vast en vermijd dat het bovenlichaam plotseling zijwaarts kantelt.

Zorg ervoor dat je veilig terugkeert naar de uitgangspositie en niet naar voren of achteren je evenwicht verliest.

Begin de volgende herhaling met hetzelfde been of wissel naar de andere zijde. Voor een evenwichtige training moeten beide benen met een vergelijkbaar trainingsvolume worden belast.

Blijf na het voltooien van de set stabiel staan en ontspan de spieren gecontroleerd.

--------------------

ADEMHALING BIJ UITVALSPASSEN MET EIGEN LICHAAMSGEWICHT

Voor een algemene, gecontroleerde fitnesstraining kan de volgende ademhalingstechniek worden gebruikt:

Bij het laten zakken van het lichaam: Adem in tijdens de gecontroleerde knie- en heupbuiging.

Bij het omhoogkomen en terugduwen: Adem gecontroleerd uit tijdens de inspannende strekbeweging.

Bij het terugkeren naar de uitgangspositie: Blijf gelijkmatig ademen en houd de lichaamshouding stabiel.

De ademhaling moet worden afgestemd op het bewegingspatroon. Zorg ervoor dat de rompspanning tijdens de volledige herhaling behouden blijft.

Vermijd onnodig persen of langdurig de adem inhouden, vooral bij matige belasting en hogere herhalingsaantallen.

Bij zware uitvalspassen met extra gewichten kunnen binnen de krachtsport speciale ademhalings- en spanningstechnieken worden gebruikt. Deze vereisen ervaring en zijn voor de hier beschreven variant met eigen lichaamsgewicht normaal gesproken niet nodig.

--------------------

UITVALSPASSEN MET EIGEN LICHAAMSGEWICHT VOOR SPIEROPBOUW

Bij spieropbouwtraining staan een gecontroleerde beweging, voldoende trainingsvolume en een passende belasting van de been- en bilspieren centraal.

Uitvalspassen met eigen lichaamsgewicht kunnen vooral voor beginners een effectieve trainingsprikkel vormen. Omdat de belasting voornamelijk op één been ligt, kan de oefening ook zonder extra gewichten uitdagend zijn.

Als praktisch uitgangspunt kunnen bijvoorbeeld 8–15 herhalingen per been en per set worden gebruikt. Spieropbouw is ook binnen andere herhalingsbereiken mogelijk, mits de spieren voldoende worden uitgedaagd.

Voorbeeld:

- 3–4 werksets
- ongeveer 8–15 herhalingen per been
- gecontroleerde stap naar voren
- gelijkmatige neerwaartse en opwaartse beweging
- individueel geschikte staplengte
- stabiele voet- en kniepositie
- vergelijkbaar trainingsvolume voor beide benen
- rustpauzes aanpassen aan het trainingsniveau en de vermoeidheid

Voor spieropbouw is het belangrijk dat de belasting voldoende hoog is. Wanneer de oefening met eigen lichaamsgewicht erg gemakkelijk wordt, kunnen moeilijkere varianten of extra weerstand zinvol zijn.

Mogelijke manieren om de oefening zwaarder te maken zijn bijvoorbeeld een grotere gecontroleerde bewegingsuitslag, langzamere bewegingsfasen of later uitvalspassen met geschikte extra gewichten.

De beweging mag echter niet kunstmatig moeilijker worden gemaakt wanneer daardoor het evenwicht of de techniek duidelijk achteruitgaat.

--------------------

UITVALSPASSEN MET EIGEN LICHAAMSGEWICHT VOOR KRACHT

Bij krachtgerichte training staat de gecontroleerde ontwikkeling van kracht in de betrokken been- en heupspieren centraal.

Uitvalspassen met eigen lichaamsgewicht zijn vooral geschikt voor beginners en minder getrainde personen om een krachtbasis met de nadruk op één been op te bouwen en de stabiliteit van de onderste ledematen te verbeteren.

Voor gevorderde sporters kan de weerstand van het eigen lichaamsgewicht te laag zijn om de maximale kracht aanzienlijk verder te ontwikkelen. In dat geval zijn extra weerstand of moeilijkere varianten nodig.

Voorbeeld voor beginners:

- ongeveer 6–10 gecontroleerde herhalingen per been
- 2–4 werksets
- voldoende lange rustpauzes tussen de sets
- nadruk op gecontroleerde krachtontwikkeling
- stabiele knie- en heuppositie
- veilig terugkeren naar de uitgangspositie
- gelijkmatige belasting van beide lichaamszijden

Verhoog de moeilijkheidsgraad pas wanneer de beweging zonder evenwichtsverlies, ongecontroleerd naar binnen knikken van de knie of duidelijk uitwijken van het bovenlichaam kan worden uitgevoerd.

Voor een veelzijdige krachtontwikkeling van de benen kunnen uitvalspassen worden gecombineerd met andere geschikte oefeningen, zoals squats en heupstrekkende bewegingen.

--------------------

UITVALSPASSEN MET EIGEN LICHAAMSGEWICHT VOOR KRACHTUITHOUDINGSVERMOGEN

Voor het lokale krachtuithoudingsvermogen worden hogere herhalingsaantallen gecombineerd met een gecontroleerde en gelijkmatige beweging.

Uitvalspassen met eigen lichaamsgewicht zijn, afhankelijk van het individuele trainingsniveau, geschikt voor trainingsvormen met veel herhalingen. Naast de beenspieren worden daarbij ook het evenwicht en de bewegingscontrole gedurende meerdere herhalingen uitgedaagd.

Voorbeeld:

- ongeveer 15–20 herhalingen per been
- 2–4 sets
- gelijkmatig bewegingsverloop
- gecontroleerd zakken en omhoogkomen
- stabiele voet- en kniepositie
- gelijkmatige ademhaling
- kortere rustpauzes dan bij zware krachttraining

Ook bij hogere herhalingsaantallen moet de staplengte zo constant mogelijk blijven. Wanneer je steeds vaker je evenwicht verliest of de controle over de knieën en romp duidelijk afneemt, moet de set worden beëindigd.

De kwaliteit van de uitvoering heeft voorrang boven een zo hoog mogelijk aantal herhalingen.

--------------------

BELANGRIJKE TECHNIEKTIPS

- Train op een vlakke en slipvaste ondergrond.
- Zorg voor voldoende ruimte om een stap naar voren te zetten.
- Kies een uitgangspositie met de voeten ongeveer op heupbreedte.
- Houd het bovenlichaam zo veel mogelijk rechtop en stabiel.
- Houd de wervelkolom in haar natuurlijke uitlijning.
- Span de buikspieren aan voor stabilisatie.
- Zet een gecontroleerde stap naar voren.
- Pas de staplengte aan je lichaamsverhoudingen en mobiliteit aan.
- Plaats de voeten niet op één smalle lijn.
- Plaats de voorste voet veilig en zo volledig mogelijk op de grond.
- Laat de achterste hiel tijdens de uitvalspas op natuurlijke wijze omhoogkomen.
- Buig beide kniegewrichten gecontroleerd.
- Beweeg de voorste knie langs een natuurlijke baan in de richting van de tenen.
- Sta toe dat de knie gecontroleerd voorbij de tenen beweegt.
- Laat de voorste knie niet ongecontroleerd naar binnen knikken.
- Breng de achterste knie langzaam in de richting van de grond.
- Laat de achterste knie niet ongecontroleerd op de grond neerkomen.
- Kies een individueel geschikte bewegingsdiepte.
- Houd het bekken zo stabiel mogelijk.
- Voer een gelijkmatige neerwaartse en opwaartse beweging uit.
- Duw jezelf gecontroleerd via het voorste been terug.
- Keer veilig terug naar de uitgangspositie.
- Train beide benen met een vergelijkbaar trainingsvolume.
- Beëindig de set of vereenvoudig de oefening wanneer de techniek achteruitgaat.

--------------------

VEELGEMAAKTE FOUTEN

Te korte staplengte:
Een zeer korte stap kan de beweging onnodig beperken of een ongunstige positie veroorzaken. Kies een staplengte waarbij beide knieën gecontroleerd kunnen buigen en het evenwicht behouden blijft.

Te grote staplengte:
Een overdreven grote stap kan de stabiliteit bemoeilijken en leiden tot een ongecontroleerde heup- of bekkenpositie. Pas de staplengte aan je mobiliteit en lichaamsverhoudingen aan.

Te smalle voetplaatsing:
Wanneer de voeten bijna op één lijn staan, kan het moeilijker zijn om het evenwicht te bewaren. Een kleine zijwaartse afstand tussen de voeten verbetert vaak de stabiliteit.

Ongecontroleerd naar binnen knikken van de voorste knie:
Wanneer de voorste knie tijdens het zakken of omhoogkomen plotseling sterk naar binnen beweegt, kan de controle over de beenstand verloren gaan. Let op een stabiele, individueel passende kniebeweging.

Optillen van de voorste hiel:
Wanneer de voorste hiel ongecontroleerd van de grond komt, kan de gewichtsverdeling veranderen. Pas indien nodig de staplengte en bewegingsdiepte aan.

Te ver naar voren hellen van het bovenlichaam:
Een lichte natuurlijke voorwaartse helling is mogelijk. Wanneer het bovenlichaam echter ongecontroleerd naar voren valt, kan de stabiliteit verminderen. Houd de romp actief en kies een controleerbare bewegingsuitslag.

Overmatige holle rug:
Wanneer het bekken sterk naar voren kantelt en de borstkas overmatig wordt opgetild, kan de rompcontrole verloren gaan. Houd de buik- en rugspieren stabiel zonder een stijve lichaamshouding te forceren.

De achterste knie komt hard op de grond neer:
Het ongecontroleerd neerzetten van de achterste knie kan onaangenaam zijn. Laat het lichaam langzaam zakken en stop de beweging voordat de knie hard contact maakt met de grond.

Te snel laten zakken:
Het ongecontroleerd laten vallen van het lichaam naar de onderste positie bemoeilijkt de bewegingscontrole. Buig beide knieën langzaam en gelijkmatig.

Schokkerig terugduwen:
Plotseling afzetten zonder voldoende controle kan leiden tot evenwichtsverlies. Duw jezelf gelijkmatig omhoog en breng de voorste voet gecontroleerd terug.

Ongelijkmatige belasting van beide benen:
Wanneer één lichaamszijde duidelijk meer herhalingen of een grotere bewegingsuitslag krijgt, kan de trainingsbelasting onevenwichtig worden. Houd bewust rekening met beide zijden.

Te veel herhalingen ondanks vermoeidheid:
Een hoog aantal herhalingen is niet zinvol wanneer de staplengte, kniecontrole of het evenwicht duidelijk achteruitgaan. Beëindig de set op tijd.

--------------------

VEILIGHEID BIJ UITVALSPASSEN MET EIGEN LICHAAMSGEWICHT

Begin met een staplengte en bewegingsdiepte waarmee je de oefening stabiel en gecontroleerd kunt uitvoeren. Beginners moeten eerst het basisbewegingspatroon zonder extra gewichten aanleren.

Train op een vlakke, slipvaste ondergrond en draag geschikt schoeisel. Zorg ervoor dat er vóór en naast je voldoende ruimte is.

Wanneer je evenwicht nog onzeker is, kan een geschikte stabiele steun zinvol zijn. Je kunt ook eerst uitvalspassen oefenen vanuit een vaste stapstand, waarbij de voeten tijdens de herhalingen op hun plaats blijven.

Kies een staplengte die past bij je lichaamsverhoudingen en mobiliteit. Vermijd overdreven korte of lange stappen die een gecontroleerde beweging bemoeilijken.

Let op een stabiele voetpositie en een gecontroleerde kniebeweging. Het op natuurlijke wijze naar voren bewegen van de voorste knie voorbij de tenen is niet per definitie gevaarlijk en hoeft niet in alle gevallen te worden voorkomen.

Laat de achterste knie gecontroleerd in de richting van de grond zakken. Contact met de grond is niet noodzakelijk en mag zeker niet ontstaan door het lichaam ongecontroleerd te laten vallen.

Vermijd schokkerige richtingsveranderingen, overmatige zwaaikracht en het duidelijk zijwaarts uitwijken van het bovenlichaam.

Bij bestaande klachten aan knieën, heupen, enkels of rug kan aanpassing van de oefening nodig zijn. Bij aanhoudende klachten of onzekerheid over de belastbaarheid is deskundig advies zinvol.

Na blessures of operatieve ingrepen mag de oefening alleen worden uitgevoerd binnen de individueel toegestane belastingsgrenzen.

Bij pijn tijdens de oefening moet de set worden beëindigd en de oorzaak worden onderzocht. Probeer pijn niet te negeren door extra herhalingen of een geforceerd grotere bewegingsuitslag.

Verhoog het trainingsvolume en de moeilijkheidsgraad geleidelijk. Een veilige en gecontroleerde uitvoering heeft voorrang boven een zo hoog mogelijk aantal herhalingen.

--------------------

CONCLUSIE

Uitvalspassen met eigen lichaamsgewicht zijn een veelzijdige oefening voor de bovenbeen- en bilspieren waarbij de nadruk op één been ligt. Vooral de quadriceps en de grote bilspier staan centraal, terwijl andere spieren de beweging en de stabilisatie van heupen, bekken en romp ondersteunen.

De oefening is geschikt om gecontroleerde bewegingen met de nadruk op één been aan te leren en kan zonder extra trainingsapparatuur worden uitgevoerd. Door de staplengte, bewegingsdiepte, het aantal herhalingen en het aantal sets aan te passen, kan de belasting individueel worden bepaald.

Voor beginners kunnen uitvalspassen met eigen lichaamsgewicht een effectieve prikkel voor kracht- en spieropbouw vormen. Voor gevorderde sporters zijn voor verdere vooruitgang in kracht en spieropbouw vaak moeilijkere varianten of extra weerstand nodig.

Ongeacht of de nadruk ligt op spieropbouw, krachtontwikkeling of krachtuithoudingsvermogen, hebben een stabiele voetpositie, een gecontroleerde knie- en heupbeweging en het veilig terugkeren naar de uitgangspositie voorrang boven een zo hoog mogelijk aantal herhalingen.

BIJPASSENDE PRODUCTEN VOOR JOUW TRAINING

Wil je jouw sportgerichte voeding en training aanvullen? Ontdek het assortiment van Drachensang met geselecteerde producten voor fitness- en krachtsportliefhebbers.

→ Fitness & Bodybuilding – producten op oliebasis ontdekken

→ Fitness & Bodybuilding – tabletten & capsules ontdekken

ARTIKELEN 
Thema's
  • INFO DRACHENSANG
  • BODYBUILDING 
  • FITNESS
  • VOEDING 

‌

No Code Website Builder